Osteoporoza

Zbadaj stan swoich kości.

Osteoporoza oznacza zanik tkanki kostnej. Kości zdrowego człowieka są bardzo wytrzymałe mechaniczne i łamią się dopiero pod wpływem dużych sił, jakie występują np: podczas upadku lub zderzenia np: samochodów. Kości chorego z osteoporozą są tak osłabione, że łamią się przy banalnym upadku w domu, a nawet bez urazu podczas normalnego spaceru. U zdrowego człowieka komórki kostne zanikają, a w ich miejsce powstają nowe. Wraz z naturalnym procesem starzenia organizmu zaczyna się jednak przewaga procesu zaniku tkanki kostnej nad procesem budowy kości. Osoba narażona nie wie, że ta choroba „okrada” ją z minerałów. O stratach dowiaduje się za późno, kiedy ubytek kości jest już bardzo duży. Niestety, dość często pierwszym sygnałem choroby jest właśnie złamanie, które jest nieodłączną cechą osteoporozy.

W wielu przypadkach nie występują żadne objawy zaniku kości. Dlatego często osteoporoza zostaje wykryta dopiero wtedy, gdy wskutek dużego ubytku substancji kostnej dochodzi do niespodziewanych złamań kości, np. po lekkim uderzeniu lub upadku. Jednak w niektórych przypadkach zanikowi kości towarzyszą także bóle kości, przede wszystkim bóle pleców.

Czynniki rozwoju osteoporozy:

  • – ustanie miesiączkowania (menopauza) – w początkowej fazie okresu przekwitania kobiety powinny ocenić z lekarzem ryzyko wystąpienia osteoporozy i ewentualnie podjąć hormonalną terapię uzupełniającą, łagodzącą skutki tego okresu,
  • – dziedziczne predyspozycje do osteoporozy,
  • pożywienie ubogie w wapń,
  • – mało aktywny tryb życia,
  • – nadużywanie alkoholu i palenie papierosów,
  • – szczupła budowa ciała,
  • – choroby i leki powodujące osteoporozę,
  • – długotrwałe leczenie kortykosteroidami.

Lekarz, wykorzystując różnorodne badania (np. zdjęcia rentgenowskie, badania krwi lub densytometrię, czyli pomiar gęstości kości), stwierdzi czy występuje osteoporoza i jak daleko jest posunięta. Poradzi też, jak zapobiegać dalszemu zanikowi substancji kostnej. W większości przypadków przepisze preparaty hormonalne dla kobiet w wieku przekwitania lub inne leki, które wzmocnią budowę kości.

Pożywienie powinno zawierać wystarczająco dużo wapnia i witaminy D, ponieważ składniki te są niezbędne do budowy kości. Według najnowszych badań, kobieta w celu zapobieżenia osteoporozie potrzebuje co najmniej 1000-1500 mg wapnia dziennie.

Najwięcej wapnia zawierają:

  • – parmezan (30 g) – 336 mg
  • – mleko (szklanka) – 300 mg
  • – sok pomarańczowy z dodatkiem wapnia (szklanka) – 300 mg
  • – makrela z puszki z ośćmi (85 g) – 263 mg
  • – jogurt chudy (115 g) – 225 mg
  • – łosoś z puszki z ośćmi (85 g) – 191 mg
  • – kalarepa gotowana (85 g) – 179 mg
  • – suszone figi (5 sztuk) – 135 mg
  • – serek sojowy tofu (115 g) – 118 mg
  • – brokuły gotowane (85 g) – 88 mg
  • – fasola z puszki (170 g) – 80 mg
  • – biała fasola gotowana (85 g) – 45 mg

Stałymi elementami aparatu są zamki i pierścienie. Zarówno zamków, które są przyklejone do zewnętrznych powierzchni zębów, jak i trzymających całą konstrukcję pierścieni nie zdejmuje się w trakcie leczenia ortodontycznego. Stałe elementy łączy sprężysty drut wygięty w łuk, który przymocowany jest do zamków za pomocą lingatur. Łuk i lingatury stanowią wymienne elementy, które na wizytach kontrolnych, odbywających się co 4-6 tygodni, są aktywowane lub zmieniane. W trakcie leczenia zęby stopniowo ulegają przemieszczeniom. Leczenie trwa średnio 1,5 roku do 2 lat. W niektórych przypadkach wymaga zmiany kształtów zębów poprzez odbudowę lub zwężenie koron oraz mostów lub uzupełnienia protetyczne brakujących zębów.

W naszym Centrum wykorzystujemy materiały stomatologiczne firmy DENTAURUM.

Istotną kwestią w czasie noszenia aparatu stałego jest higiena jamy ustnej. Zęby należy myć po każdym posiłku. Czyszczenie zębów w tym okresie jest utrudnione, dlatego zalecamy wizytę w gabinecie higieny, gdzie higienistka pokaże jak czyścić dokładnie zęby, jakich szczoteczek i nici używać oraz jak je stosować. Raz na pół roku (lub częściej) należy poddać się profesjonalnemu zabiegowi oczyszczania zębów.

  • – jeśli nie jest zadowolony z ustawienia swoich zębów,
  • – jeśli ma opory przed swobodnym uśmiechaniem się,
  • – jeśli ma wrażenie, że twarz starzeje się za szybko w okolicach kątów ust oraz zewnętrznych kącików oczu,
  • – jeżeli obserwują wydłużanie się koron zębów lub ich powolne tłoczenie się, zwłaszcza w czasie wyrzynania się ósemek,
  • – jeżeli ząb lub grupa zębów zaczyna się chwiać,
  • – w przypadkach początków paradontozy,
  • – przy ścieraniu się zębów (zwłaszcza dolnych przednich),
  • – przy trudności z szerokim otwarciem ust (zwłaszcza rano),
  • – jeśli rano mają uczucie „drętwiałych”zębów lub zmęczonych mięśni (zwłaszcza w okolicy kąta żuchwy),
  • – przy bólach głowy niewiadomego pochodzenia.